De kosten voor een sessie bedragen €125,- (ex btw).
In sommige gevallen is het mogelijk zonder btw te factureren. Dat kunnen we vooraf bespreken.
Een sessie duurt ongeveer 50 minuten. Soms is een dubbele sessie wenselijk, bijvoorbeeld als het partner / relatie gesprekken betreft.
Ik verstuur een factuur per mail. Deze kun je zelf overmaken.
In het geval dat een werkgever betaald, kan ik de factuur rechtstreeks sturen met de benodigde gegevens
Waarom ik niet door verzekeringen vergoed wil worden en bewust buiten dit systeem werk
Ik kies ervoor mijn diensten niet te laten vergoeden door zorgverzekeraars. Die keuze is ontstaan vanuit een aantal overwegingen en behoeften, die ik hier kort toelicht.
Binnen het huidige GGZ-systeem is vergoeding gekoppeld aan het werken met een diagnose binnen het medisch model. Er wordt vastgesteld dat er sprake is van een stoornis die behandeld kan worden, volgens vastgestelde protocollen en evidence-based richtlijnen. Dit vraagt om classificatie en standaardisering. Het werken met classificatiemodellen zoals de DSM-5 (het boek waar alle diagnoses in staan) ervaar ik als een wezenlijke beperking, met bijwerkingen die invloed hebben op het contact en het proces.
Deze keuze betekent niet dat klachten worden ontkend of gebagatelliseerd. Wat iemand meebrengt wordt serieus genomen en zorgvuldig onderzocht. Alleen gebeurt dit zonder de noodzaak om ervaringen eerst te vertalen naar een stoornis. De belangrijkste redenen om bewust buiten de door verzekeraars vergoede zorg te blijven, licht ik hieronder toe
.
Diagnoses zijn ooit ontwikkeld als hulpmiddel om professionals met elkaar te laten communiceren. In de praktijk zijn ze steeds meer een voorwaarde geworden om toegang te krijgen tot zorg. Daarmee vormen ze vaak het startpunt van een traject: ervaringen moeten eerst worden vertaald naar een stoornis voordat hulp mogelijk is. Zo ontstaat een proces waarin vaststellen en verbeteren centraal staan.
Voor mij schuurt dat. Het beïnvloedt de gelijkwaardigheid in de relatie en kleurt het vertrekpunt van het contact. De aandacht verschuift gemakkelijk van begrijpen naar corrigeren, van betekenis geven naar het verminderen of laten verdwijnen van gedrag en gevoelens. In die beweging raakt iets verloren.
Binnen het gedachtengoed van Geweldloze Communicatie, en in mijn eigen overtuiging, wordt elk gevoel, elke gedachte en ieder gedrag gezien als een uitdrukking van een onderliggende behoefte. Dat perspectief nodigt uit tot onderzoek in plaats van beoordeling. Het vraagt om luisteren naar wat zich wil laten zien, niet om het zo snel mogelijk benoemen of oplossen. Daar ligt voor mij de focus. Door vanuit behoeften te kijken ontstaat meer ruimte en zachtheid om symptomen te begrijpen als signalen, ingebed in een context, in plaats van als verschijnselen van ziekte. Dat opent een ander gesprek, met meer aandacht voor menselijkheid en samenhang.
Daarnaast is het bekend dat classificatie-diagnostiek geen exacte wetenschap is. Ook mijn eigen ervaring in het veld laat zien dat verschillende professionals regelmatig tot verschillende conclusies komen. Tegelijk heeft een diagnose vaak grote invloed op hoe mensen naar zichzelf gaan kijken en hoe zij worden benaderd door hun omgeving.
Voor sommige mensen biedt een diagnose herkenning of opluchting. Voor anderen ontstaat juist afstand tot hun eigen ervaring. Het label kan belangrijker worden dan het verhaal erachter. Ik zie regelmatig dat mensen zichzelf gaan begrijpen via hun diagnose, waardoor gevoelens, gedachten en gedrag worden losgekoppeld van hun leven en context en de behoeften die juist gehoord wil worden. Dat kan leiden tot vervreemding: van zichzelf, van verantwoordelijkheid en soms ook van hoop.
Deze keuze sluit aan bij bredere maatschappelijke discussies over de houdbaarheid van het huidige GGZ-model. De groei van wachtlijsten, de toename van diagnoses en de druk op professionals en cliënten wijzen erop dat er behoefte is aan aanvullende vormen van begeleiding, waarin betekenisgeving, zelfonderzoek en relationele afstemming centraal mogen staan.
Om deze redenen kies ik er bewust voor niet vergoed te worden door geldstromen die dit systeem stimuleren en in stand houden.
Vragen hierover? Neem contact op via het contactformulier, mail naar [email protected] of bel 06-42908445
In sommige gevallen is het mogelijk zonder btw te factureren. Dat kunnen we vooraf bespreken.
Een sessie duurt ongeveer 50 minuten. Soms is een dubbele sessie wenselijk, bijvoorbeeld als het partner / relatie gesprekken betreft.
Ik verstuur een factuur per mail. Deze kun je zelf overmaken.
In het geval dat een werkgever betaald, kan ik de factuur rechtstreeks sturen met de benodigde gegevens
Waarom ik niet door verzekeringen vergoed wil worden en bewust buiten dit systeem werk
Ik kies ervoor mijn diensten niet te laten vergoeden door zorgverzekeraars. Die keuze is ontstaan vanuit een aantal overwegingen en behoeften, die ik hier kort toelicht.
Binnen het huidige GGZ-systeem is vergoeding gekoppeld aan het werken met een diagnose binnen het medisch model. Er wordt vastgesteld dat er sprake is van een stoornis die behandeld kan worden, volgens vastgestelde protocollen en evidence-based richtlijnen. Dit vraagt om classificatie en standaardisering. Het werken met classificatiemodellen zoals de DSM-5 (het boek waar alle diagnoses in staan) ervaar ik als een wezenlijke beperking, met bijwerkingen die invloed hebben op het contact en het proces.
Deze keuze betekent niet dat klachten worden ontkend of gebagatelliseerd. Wat iemand meebrengt wordt serieus genomen en zorgvuldig onderzocht. Alleen gebeurt dit zonder de noodzaak om ervaringen eerst te vertalen naar een stoornis. De belangrijkste redenen om bewust buiten de door verzekeraars vergoede zorg te blijven, licht ik hieronder toe
.
Diagnoses zijn ooit ontwikkeld als hulpmiddel om professionals met elkaar te laten communiceren. In de praktijk zijn ze steeds meer een voorwaarde geworden om toegang te krijgen tot zorg. Daarmee vormen ze vaak het startpunt van een traject: ervaringen moeten eerst worden vertaald naar een stoornis voordat hulp mogelijk is. Zo ontstaat een proces waarin vaststellen en verbeteren centraal staan.
Voor mij schuurt dat. Het beïnvloedt de gelijkwaardigheid in de relatie en kleurt het vertrekpunt van het contact. De aandacht verschuift gemakkelijk van begrijpen naar corrigeren, van betekenis geven naar het verminderen of laten verdwijnen van gedrag en gevoelens. In die beweging raakt iets verloren.
Binnen het gedachtengoed van Geweldloze Communicatie, en in mijn eigen overtuiging, wordt elk gevoel, elke gedachte en ieder gedrag gezien als een uitdrukking van een onderliggende behoefte. Dat perspectief nodigt uit tot onderzoek in plaats van beoordeling. Het vraagt om luisteren naar wat zich wil laten zien, niet om het zo snel mogelijk benoemen of oplossen. Daar ligt voor mij de focus. Door vanuit behoeften te kijken ontstaat meer ruimte en zachtheid om symptomen te begrijpen als signalen, ingebed in een context, in plaats van als verschijnselen van ziekte. Dat opent een ander gesprek, met meer aandacht voor menselijkheid en samenhang.
Daarnaast is het bekend dat classificatie-diagnostiek geen exacte wetenschap is. Ook mijn eigen ervaring in het veld laat zien dat verschillende professionals regelmatig tot verschillende conclusies komen. Tegelijk heeft een diagnose vaak grote invloed op hoe mensen naar zichzelf gaan kijken en hoe zij worden benaderd door hun omgeving.
Voor sommige mensen biedt een diagnose herkenning of opluchting. Voor anderen ontstaat juist afstand tot hun eigen ervaring. Het label kan belangrijker worden dan het verhaal erachter. Ik zie regelmatig dat mensen zichzelf gaan begrijpen via hun diagnose, waardoor gevoelens, gedachten en gedrag worden losgekoppeld van hun leven en context en de behoeften die juist gehoord wil worden. Dat kan leiden tot vervreemding: van zichzelf, van verantwoordelijkheid en soms ook van hoop.
Deze keuze sluit aan bij bredere maatschappelijke discussies over de houdbaarheid van het huidige GGZ-model. De groei van wachtlijsten, de toename van diagnoses en de druk op professionals en cliënten wijzen erop dat er behoefte is aan aanvullende vormen van begeleiding, waarin betekenisgeving, zelfonderzoek en relationele afstemming centraal mogen staan.
Om deze redenen kies ik er bewust voor niet vergoed te worden door geldstromen die dit systeem stimuleren en in stand houden.
Vragen hierover? Neem contact op via het contactformulier, mail naar [email protected] of bel 06-42908445